روزهای آینده دقیقا اون چیزی نیستن که تصورشون میکنیم ... پارسال فکر نمیکردم امسالم تو این روزا به این شکل بگذره، خودم رو جلوتر می دیدم ... شاید در خیال همه چیز بهتره و راحتتر پیش میره .. حداقل در خیال ِمن.

اما من باز هم لذت میبرم از فکر کردن به آینده ... از یه جایی به بعد گذشته رو رها میکنم ... پست های قبلی وبلاگم رو شاید تا به حال به تعداد انگشتان یک دستم خونده باشم، عکسهای گذشته رو خیلی وارسی نمیکنم، خیلی خیلی کم پیش میاد دوباره برم سراغشون ... در عوض در ذهنم عکس های جدید میگیرم ... اینطوری راضی ترم ... حتی وقتی در خیابان های خاطره انگیز قدم میزنم به آینده فکر میکنم، به از نو ساختن ِخاطرات.

من بیشتر از هر چیزی آدم ِزندگی در آینده م و در مواقعی وحشتناک در حال زندگی میکنم و بدون شک بیشترین لذت ها رو از زندگی در لحظه ی اکنون بردم.